PADI in Indonesie

We hadden allebei de wens om voor ons duikbrevet te gaan. Waarom dat dan niet doen als je op wereldreis bent?

Wederom een droom die uit kwam bij ons. Na een beetje uitgezocht te hebben wat de kosten zouden zijn voor het halen in Australië en in een ander land – gingen we voor Indonesië. In Australië kost een duikbrevet halen al gauw 750 AUD, waar we in Indonesië “maar” 350 EUR per persoon betaalden.

Duiken 1

Na een aanbeveling, kwamen we uit op Scallywag Divers op Gili Trawangan. We besloten om een vakantie van 10 dagen er aan vast te plakken, waarvan we dus 3 dagen gingen duiken.

Voor het halen van je PADI Open Water brevet, ben je 3 dagen onderweg. Je leert de eerste skills in een zwembad, zodat je je dan veilig voelt in de zee met de onderdelen. Wij leerden onze instructeur, Robin, op dag 1 ’s ochtends vroeg kennen – die ons gelijk op ons gemak liet voelen.

Samen met een jongen uit Duitsland, sprongen we het zwembad in met alle toeters en bellen op de rug en gingen oefenen met ademen onder water met de tank op je rug etc. Na de ochtend in het zwembad en het oefenen, kreeg ik een kleine inzinking. Ik zag het totaal niet zitten om tot 18 meter naar beneden te gaan, in het open water. Na een lunch en goed nadenken, besloot ik het: ik ging niet verder met de cursus. Toen ik dit aangaf bij Robin, liet hij Merlijn en de Duitse jongen alvast naar de boot gaan voor de eerste duik in de zee.

Toen hij aangaf dat hij precies hetzelfde gevoel had gehad bij zijn allereerste duik, toch meeging met de boot en verslaafd raakte aan het duiken en nu duikinstructeur is. Hij beloofde mij continue bij me te blijven en blijven vragen of alles goed ging. Na dit gesprekje, klom ik niet veel later de boot op met een hele verbaasde Merlijn tot gevolg.

Met z’n 3en sprongen we het water in en gingen we via een koord naar beneden. Op zo’n 5 meter diepte begonnen we met de skills die we geoefend hadden in het zwembad die ochtend. Met een hartslag van boven de 140 begon ik met mijn oefeningen. Die gingen bijna allemaal in 1x goed – dus mochten Merlijn en de Duitser hun oefeningen doen, voordat we rond gingen zwemmen.

Duiken 3

Nu klinkt rondzwemmen makkelijker gezegd dan gedaan: je moet tijdens het duiken met alle toeters en bellen, namelijk je balans kunnen houden. En je balans houden met de tank, alle snoeren en meters met hoeveel lucht je nog hebt in je tank. Na heel wat oefenen, kwamen we eindelijk op het punt dat we onze balans konden vinden en rustig konden rondzwemmen. Op onze eerste duik kwamen we al een schildpad tegen, die helaas rustig op de bodem lag te rusten. Na deze duik vroeg Robin tot hoe ver we gegaan zouden zijn, volgens mijn idee. Ik dacht dat we niet verder dan 5-6 meter waren gegaan, maar uiteindelijk waren we tot 11,5e meter gegaan! Holy cow! Ik was nu al over m’n eigen limiet gegaan, aangezien ik al gek werd van 12 meter diepte.

Robin had gelijk: dit is verslavend & absoluut geen slechte verslaving als je het mij vraagt.

Op dag 2 van de PADI cursus, sprongen we ’s ochtends weer het zwembad in, om weer nieuwe skills te oefenen. Dit ging allemaal vrij soepel, waardoor we ’s middags direct weer de zee in gingen. Hier gingen we naar Gili Meno om daar bij een wrak te gaan duiken. Weer zo’n toffe locatie om onze cursus te doen. Zoveel visjes en koraal, zo mooi! Compleet uitgeteld kwamen we weer terug bij het zwembad om het vervolg van dag 3 te bespreken.

Duiken 2

Op dag 3 was het dan zo ver, we gingen 2 keer duiken die dag. ’s Ochtends gingen we de laatste dingen nog doornemen in de zee, maar door een halve kilo te weinig aan m’n gewicht riem om m’n heupen vloog ik bijna omhoog naar de oppervlakte. Robin dacht dat ik wel met een 0,5-je minder kon, nou niet dus! Hierdoor was ik even weer van de kaart, waardoor de spanning toe nam voor de laatste duik ’s middags. De middag duik moest namelijk 100% goed gaan om überhaupt door te mogen naar de eindtoets.

Na een heerlijke lunch, was het tijd voor de laatste duik. We moesten nog 2 skills doen, en daarna was het fun diving. Alleen maar voor de lol rondzwemmen en genieten van de prachtige onderwaterwereld. Doordat de Duitser zich niet helemaal fit voelde, hadden Merlijn en ik Robin voor onszelf. Samen met z’n 3en zakten we tot 18 meter diepte, I did it!! 18 meter onder water! Ik had het nooit gedacht! En het werd alleen nog maar toffer, toen we een enorme schildpad tegenkwamen die rond aan het zwemmen was. Ik vond die beesten al bizar met snorkelen, maar nu met duiken ben ik helemaal verliefd op schildpadden. We deden met z’n 3en een happy-dance onderwater, want dit was wel echt het hoogtepunt van de 3 dagen en dan ook nog tijdens onze eind-duik.

Nadat we weer terug waren op de boot, was het tijd om klaar te maken voor de eind toets. Nu is het voor mij al lang geleden dat ik een toets moest doen, dus was even weer wennen. Gelukkig was het meeste multiple choice, dus dat scheelde een hele hoop. In totaal 60 vragen stonden er tussen ons en het certificaat in. Met allebei uiteindelijk 6 foutjes, konden we trots ons PADI Open Water certificaat in ontvangst nemen. We waren nu Open Water Divers, hoe cool is dat?
Scally

Ons certificaat is nu levenslang geldig en gaan we zeker gebruik van maken in Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Want helaas gaat duiken in Australië er denk ik niet meer in zitten i.v.m. werk en tijdgebrek – maar dat komt ooit nog wel eens.

Wat Robin me al verzekerd had, ik ben verslaafd en verliefd geworden op duiken. Ik had dit voor geen goud willen missen en kan niet wachten op onze volgende duiken.

Liefs, Lisanne

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s